BLOG
Waarom ik schrijf
Ik schrijf blogs omdat mijn eigen ervaringen, vragen en inzichten mij steeds opnieuw iets leren over mijzelf. In mijn blogs deel ik wat mij heeft geraakt, wat ik onderweg ben tegengekomen en wat ik daarin heb ontdekt. Niet als waarheid, maar als mijn verhaal. Misschien herken je iets, raakt een gedachte je of blijft een zin even bij je hangen. En misschien resonereert mijn ervaring, daar waar het kan en mag, ook in jou.
De oefeningen en uitnodigingen die ik in mijn blogs deel, kun je daarbij gebruiken om zelf even stil te staan en te onderzoeken wat er in jou leeft. Niet om iets te moeten veranderen of oplossen, maar als ondersteuning bij jouw eigen reis naar binnen. Naar wat je voelt, wat je beweegt en wat er misschien gehoord wil worden.
Niet om je te vertellen hoe het moet, maar om je nieuwsgierig te maken naar jezelf.
Blog reeks: Van overleven naar thuiskomen in jezelf – een reis in 12 delen
Mijn allereerste blogreeks is een feit! Hieronder vertel ik je meer over de inhoud en opzet van deze reeks en vind je onderaan deze pagina de blogs om zelf te lezen.
Er zijn periodes in je leven waarin je vooral bezig bent met doorgaan. Je doet wat er van je wordt verwacht, je houdt vol en je past je aan. Je zorgt dat alles blijft draaien.
Aan de buitenkant kan het er misschien zelfs goed uitzien. Je hebt een baan of volgt een studie, je zit al dan niet in een relatie, maakt plannen, je sport en je gaat met enige regelmaat op vakantie.
Maar vanbinnen kan er iets heel anders spelen. Een onrust die je niet goed kunt plaatsen. Vermoeidheid voelbaar in je lichaam die niet alleen van te weinig slaap lijkt te komen. Een gevoel dat je vooral aan het functioneren bent. En wellicht ergens verscholen vanbinnen de vraag: Waar ben ik eigenlijk gebleven?
Herkenning
Ik herken die vraag. Ook ik heb jarenlang vooral geleerd om door te gaan. Om sterk te zijn en mijn best te doen. Om mij aan te passen en mijn gevoelens niet te veel ruimte te geven.
Ik dacht dat ik goed bezig was. Ik werkte hard, stelde hoge eisen aan mezelf en wilde graag dat alles goed ging. Veel kon ik dragen en was gewend om verantwoordelijkheid te nemen. Wat ik echter lange tijd niet zag, was wat het me kostte.
Want wanneer je steeds bezig bent met wat er van je wordt verwacht, kan het steeds moeilijker worden om te voelen wat er van jou is. Wat jij wilt en wat jij nodig hebt. Zelfs waar jouw grens ligt en wat je lichaam je daarover probeert te vertellen.
En mogelijk nog wel belangrijker dat het je wilt vertellen wie je bent wanneer je niets hoeft te bewijzen.
Van overleven naar thuiskomen
Mijn eigen leven heeft mij uiteindelijk gedwongen om daar niet langer omheen te kunnen. Wat jarenlang had gewerkt, werkte voor mij niet langer meer. Mijn façade begon te barsten. Mijn relatie eindigde.
Emoties die ik jarenlang had weggestopt, begonnen zich opnieuw te laten voelen. En ineens kon ik niet meer terug naar de manier waarop ik daarvoor had geleefd. Achteraf gezien was dat niet alleen een pijnlijk kantelpunt. Het was ook het begin van iets nieuws. Een zoektocht naar mijzelf.
Niet naar een betere versie van mijzelf. Maar naar de persoon die ergens onderweg uit beeld was geraakt. Ik begon opnieuw te leren voelen en daarbij mijn lichaam serieus te nemen. Grenzen in mij begon ik te leren herkennen en emoties in mij toe te laten. Vertragen is wat ik meer ging doen. En uiteindelijk steeds meer op mijzelf te gaan vertrouwen.
Dat proces is nog steeds gaande in mij. Het voelt niet langer enkel alleen als overleven. En wel steeds meer als werkelijk leven.
Daarom deze 12-delige reeks
Vanuit die persoonlijke reis is deze reeks ontstaan. In twaalf blogs neem ik je mee door verschillende lagen van mijn verhaal. Niet als een deskundige die jou vertelt hoe het moet. En ook niet als iemand die inmiddels alle antwoorden heeft.
Wel als iemand die zelf heeft ervaren hoe het is om jezelf onderweg kwijt te raken — en hoe het is om langzaam weer thuis te komen.
Tijdens deze blogreeks lees je over:
- het gevoel niet goed genoeg te zijn;
- jezelf aanpassen om erbij te horen;
- de overlevingsmechanismen die je ooit nodig had;
- onveiligheid en wat dat met je kan doen;
- het contact met jezelf verliezen;
- oude patronen in relaties;
- grenzen leren voelen en je plek innemen;
- emoties die jarenlang geen ruimte kregen;
- het moment waarop een façade begint te barsten;
- vertragen en het niet-weten toelaten;
- opnieuw leren vertrouwen op jezelf;
- en uiteindelijk: thuiskomen in jezelf.
Het zijn geen twaalf stappen die je netjes moet doorlopen. Zo werkt het leven ook niet. Soms ga je vooruit en andere momenten val je terug in een oud patroon. Je kunt de overtuiging hebben dat je iets hebt losgelaten om op een later moment te realiseren dat er nog een diepere laag onder zit. Ook dat hoort erbij.
Herkenning
Mogelijk herken je iets uit mijn verhaal en ben jij diegene die altijd doorgaat, veel verantwoordelijkheid draagt en die altijd voor anderen klaarstaat. Wellicht kan je moeilijk ‘nee’ zeggen of ervaar je dat je vooral in je hoofd leeft en dat je jouw emoties liever even parkeert.
Je vraagt je mogelijk af waarom je zo moe bent terwijl je eigenlijk alles goed doet. Of misschien voel je alleen dat er iets niet meer klopt dat stilletjes blijft knagen. Zonder precies te weten wat.
Die herkenning in jezelf is genoeg. Je hoeft jezelf niet eerst helemaal te begrijpen om te mogen luisteren naar wat er in jou leeft. Het kan voor jou beginnen juist daar bij dat kleine moment waarop je stopt met doorgaan en jezelf afvraagt: Hoe gaat het eigenlijk echt met mij?
Geen stappenplan, wel een uitnodiging
Deze blogreeks is geen stappenplan naar een perfect leven. Persoonlijk geloof ik daar steeds minder in. Ieder van ons is geen probleem dat opgelost moet worden. We zijn allemaal mensen met een eigen geschiedenis. En met eigen ervaringen en zelfgebouwde beschermingsmechanismen. En daarnaast heb jij ook jouw verlangens en emoties met een eigen lichaam dat vaak meer vertelt aan ons dan we zelf doorhebben.
Daarom gaat deze reeks voor mij niet over jezelf veranderen. Wel over jezelf opnieuw leren ontmoeten. Daarbij nodig ik je uit om dat te doen met nieuwsgierigheid, met mildheid en soms ook met moed. Want voelen wat er werkelijk in je leeft, is niet altijd gemakkelijk. En wat ik zelf steeds weer blijf ontdekken, is dat juist daar iets kan ontstaan.
Wanneer je niet langer van jezelf weg hoeft en je jezelf niet meer voortdurend hoeft aan te passen. Wanneer je mag voelen wat er is en je jezelf wezenlijk serieus neemt. En je durft te zeggen: Dit ben ik!
Je hoeft nergens te beginnen behalve waar je nu bent
Om de twee weken verschijnt er een nieuw deel uit de 12 delige blog reeks. Je kunt er ook voor kiezen om één blog te lezen en laat je hem daarna een tijdje bezinken. Of je leest deze blogreeks in één keer.
Neem vooral de tijd om te lezen, te voelen en te ontdekken of en zo ja, welk deel bij jou wordt aangeraakt. Wie weet ontstaat er tijdens het lezen iets in je wat jou uitnodigt om ook bij jezelf verder naar binnen te kijken.
Een bepaalde passage kan je wellicht raken. Of roept een verhaal juist weerstand bij je op. En dat klinkt je nu waarschijnlijk gek in de oren, maar … Alles is goed. Je hoeft nergens naartoe en je hoeft niet sneller. Je hoeft niet verder te zijn dan waar je nu op dit moment in jouw leven bent.
Dat kan voor jou de eerste beweging van overleven naar thuiskomen zijn: door even te vertragen en te ademen. Zo simpel kan het zijn. Voelen wat er te voelen is en ernaar (leren) luisteren. Zonder dat je jezelf meteen hoeft te veranderen.
Welkom
Ik nodig je uit om de komende twaalf blogs met mij mee te reizen. Niet omdat mijn verhaal hetzelfde is als het jouwe. Wel omdat je onderweg mogelijk iets gaat herkennen. Dat kan zijn een gevoel. Of een patroon. Mogelijk roept het een vraag in je op of een verlangen. Of roept het enkel het besef in jou op dat je niet de enige bent die hier mee rondloopt.
Van overleven naar thuiskomen in jezelf. Niet in één grote beweging. Wel stap voor stap en laag voor laag. Steeds iets dichter bij jezelf.
Warme groet, Robert
Blog 1 – Waarom voel ik mij niet goed genoeg?
Waarom heb ik het gevoel dat ik nooit genoeg doe? In deze persoonlijke blog deel ik met je hoe emotionele verwaarlozing mij leerde om te presteren, mij aan te passen en zijn gevoelens weg te stoppen – en hoe ik via Rebalancing opnieuw leerde voelen en thuiskomen in mijzelf.
Wil je verder op onderzoek in jezelf?
Mogelijk heeft een van mijn blogs iets in je geraakt of je nieuwsgierig gemaakt naar wat er in jou leeft. Wanneer je dit onderzoek verder wilt verdiepen tijdens een Rebalancing sessie, ben je van harte welkom.
Laat hieronder s.v.p. je gegevens achter. Ik neem vervolgens persoonlijk contact met je op voor een vrijblijvende kennismaking en/of om een afspraak in te plannen. Samen kunnen we rustig kijken of Rebalancing aansluit bij wat jij op dit moment nodig hebt.
Contact opnemen
Laat hieronder je gegevens achter.